رصد اقتصادی در شرف فرا رسیدن هفته ارتباطات
هر سال، 27 اردیبهشتماه، تقویم به نامی روشن و پرمعنا مزین میشود؛ روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی. روزی که بیش از آنکه به ابزارها و دستگاهها مربوط باشد، به حسِ با هم بودن، به امیدِ رسیدنِ صداها به یکدیگر و به رؤیای قدیمی انسان برای غلبه بر فاصلهها گره خورده است.
اگر به گذشته بازگردیم، روزگاری نهچندان دور، رساندن یک پیام از شهری به شهری دیگر، سفری طولانی و پرانتظار بود. صدای انسانها برای عبور از مرزها، به زمان نیاز داشت و خبرها، آهسته و گاه با تأخیر، راه خود را پیدا میکردند. اما انسان، این موجود همیشه جستوجوگر، هرگز با فاصلهها کنار نیامد. از تلگراف تا تلفن، از خطوط ثابت تا اینترنت و از پیامهای کاغذی تا تماسهای تصویری، تاریخ ارتباطات، تاریخ کوتاهتر شدن فاصلههاست؛ تاریخِ رسیدنِ آدمها به آدمها.
روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی در حقیقت، یادگار همین مسیر بلند و شگفتانگیز است. ریشه این مناسبت به تأسیس اتحادیه بینالمللی مخابرات بازمیگردد؛ نهادی که در قرن نوزدهم میلادی پایهگذاری شد تا جهان، برای نخستین بار، در مسیر نظمبخشیدن به ارتباطات، همصدا شود. بعدها این روز به عنوان نمادی از اهمیت ارتباطات در زندگی انسانها شناخته شد و در ایران نیز 27 اردیبهشت به نام روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی ثبت شد؛ روزی برای یادآوری اینکه توسعه، بدون ارتباط، رؤیایی ناتمام است.
اما زیبایی این روز تنها در تاریخچهاش نیست؛ در معنای عمیقی است که با خود حمل میکند. ارتباطات، فقط سرعت و تکنولوژی نیست. ارتباطات یعنی مادری که صدای فرزندش را از دور میشنود، دانشآموزی که از دل یک روستای دورافتاده به کلاس درس آنلاین وصل میشود، کسبوکاری کوچک که با یک اتصال پایدار، راهی به بازارهای بزرگتر پیدا میکند و جامعهای که با شفافیت و دسترسی، به سمت آیندهای روشنتر حرکت میکند.
امروز، هر بار که پیامی ارسال میکنیم، تصویری میبینیم یا خبری را در چند ثانیه دریافت میکنیم، در واقع وارثِ قرنها تلاش، نوآوری و امید هستیم. پشت هر تماس، هر شبکه و هر اتصال، هزاران ساعت فکر، کار و عشق نهفته است؛ عشقی که انسان را به ساختن جهانی نزدیکتر و مهربانتر ترغیب کرده است.
روز ارتباطات و جامعه اطلاعاتی، فقط روزِ فناوری نیست؛ روزِ امید است، روزِ همصدایی، روزِ وصال. روزی که یادمان میآورد جهان هرچند بزرگ باشد، وقتی دلها به هم برسند، فاصلهها معنای خود را از دست میدهند.
و شاید بهترین توصیف برای این روز همین باشد:
روزی برای قدردانی از همه آنان که بیصدا، اما مؤثر، پلهای نامرئی میان انسانها ساختهاند؛ پلهایی از جنس نور، صدا و معنا.
کاهه/رصد اقتصادی
5 دیدگاه